روز را دوست دارم، در لحظه صبحگاه كه سايهام هويدا ميشود و هرچه خورشيد نزديكتر، پرفروغتر، ديدنيتر و گرمتر كمكم در من گم ميشود و با من يكي در اوج بودن، نور به تنهايي حكمفرماست و هر چه خورشيد دورتر، كمفروغتر و سردتر او دوباره جان ميگيرد و پيش ميرود تا خود سياهي و با شب در آميخته گويا كه

ادمهای خوب آدمهاے ِخوبمثل عطرهاے ِخوب مےمانند ...مثل گُل خوش بو هستند...به قدرے خوب هستند ڪههمیشه یادشونبه آدم حسِ خوبے مےدهدحتےاگر از این آدمهادور باشی...!ا نوشته شده در پنجشنبه دهم فروردین ۱۳۹۶ساعت 13:37 توسط AMIN|